Kolejnym prawem osoby, której dane dotyczą, jest możliwość żądania sprostowania swoich danych u administratora.

Jak słusznie wskazuje się w doktrynie[1], art. 16 RODO wprowadza prawo do żądania od administratora niezwłocznego sprostowania dotyczących konkretnej osoby danych osobowych, które są nieprawdziwe. Skoro jest to więc „tylko” prawo do żądania sprostowania, a nie prawo do sprostowania, administrator w określonych sytuacjach może odmówić wypełnienia tego obowiązku.

Żądać sprostowania danych podmiot może tylko wtedy, gdy są one nieprawdziwe, tj. ich treść jest sprzeczna z faktycznymi danymi. Przykładami mogą być tutaj błędne oznaczenie osoby (imię, nazwisko), niewłaściwy adres lub np. zła nazwa uczelni, którą taka osoba ukończyła.

Prawo do żądania sprostowania danych powiązane jest z prawem do żądania ich uzupełnienia, które znalazło się w tym samym przepisie. Osoba, której dane dotyczą, ma prawo żądania uzupełnienia niekompletnych danych osobowych, w tym poprzez przedstawienie dodatkowego oświadczenia. Uzupełnianie danych musi jednak uwzględniać cel przetwarzania.

Administrator musi przetwarzać dane zgodnie z ich celem oraz zasadami wskazanymi w art. 5. Z tego też powodu w określonych przypadkach, np. gdy uzupełnienie danych jest bez znaczenia dla danego celu przetwarzania, będzie mógł odmówić zrealizowania obowiązku wskazanego w omawianym artykule. Podobnie rzecz wygląda z niemożnością identyfikacji opisaną w art. 11 ust.2.

Michał Wysocki

Bibliografia:

  1. E. Bielak-Jomaa, D. Lubasz (red.), RODO. Ogólne rozporządzenie o ochronie danych. Komentarz, Wolters Kluwer Polska, 2017;
  2. P. Litwiński (red.), Rozporządzenie UE w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i swobodnym przepływem takich danych. Komentarz, C.H. Beck, 2018

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *